یادم نیست در صفحه آخر کدام کتاب دکتر شریعتی بود که به نقل از یک آدمی که اسم او هم یادم نیست، با جمله­ای که جمله­بندی­اش عینا یادم نیست، یادآوری کرده بود که نوشتن برای یادآوری نیست، بلکه راهی است برای فراموش کردن! البته این را آخر کتاب چند­صد­صفحه­ای­اش گفته بود و من فکر کردم همین اول­کاری به­اش اشاره کنم که یادآوری کرده باشم نوشته­های این وبلاگ نه برای یادآوری که برای فراموش کردن است! شرح این معنی را هم می شود فلسفی اش کرد هم روانشناسانه تفسیرش کرد.
به هر حال، این ها روزانه­هایی است که گاه خوب و گاه بد می گذرند. روزمرگی هایی که قطعا برای خیلی های دیگر هم اتفاق افتاده و خاطره است...

---

POWERED BY
BLOGFA.COM